круглы

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

круглы (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
krugly
wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) okrągły
(1.2) całkowity, cały, zupełny, kompletny
odmiana:
(1.1-2) lp M. Н круглы (-ая, -ае), D. круглага (-ай/ае, -ага), C. кругламу (-ай, -аму), B. круглага/ы (-ую, -ае), N. круглым (-ай/аю, -ым), Ms. круглым (-ай, -ым); lm M. круглыя, D. круглых, C. круглым, B. круглых/ыя, N. круглымі, Ms. круглых[1]
przykłady:
(1.2) Яна круглы дзень чытала ды чытала.Ona cały dzień czytała i czytała.
składnia:
kolokacje:
(1.1) круглы столokrągły stółкруглы тварokrągła twarz
(1.2) круглы годokrągły rokкруглыя лічбыliczby całkowiteкруглы ідыётskończony / kompletny idiotaкруглая сіратаcałkowita / zupełna sierota
synonimy:
(1.2) поўны, увесь, абсалютны
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. круг m, круглата ż, кругляк m
czas. закругліць, закругліцца, кружыць, кружыцца
przym. круглявы, кругленькі
przysł. кругом
związki frazeologiczne:
за круглым сталомкруглая сума
etymologia:
uwagi:
źródła: