коренен

коренен (język bułgarski)

transliteracja:

korenen

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) bot. korzeniowy

(1.2) rdzenny, rodowity

(1.3) przen. zasadniczy, fundamentalny

(1.4) jęz. rdzenny, rdzeniowy

(1.5) mat. przest. pierwiastkowy

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

(1.1) коренни клони → gałęzie korzeniowe

(1.2) коренен жител → rdzenny mieszkaniec

(1.3) коренни промени → fundamentalne zmiany • коренен въпрос → zasadnicze pytanie

(1.4) коренна гласна → samogłoska rdzeniowa

synonimy:

(1.3) основен

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. корен m, коренче n, коренак m, коренище n, кореняк m, коренячка ż

czas. кореня ndk.

przym. коренов, коренист, кореняшки

przysł. коренно

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: