корен

корен (język bułgarski)

корен (1.1)

transliteracja:

koren

wymowa:

IPA: /ˈkɔrɛn/ ^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. korzeń

(1.2) anat. korzeń

(1.3) przen. źródło, początek

(1.4) przen. pot. korzenie, pochodzenie

(1.5) jęz. rdzeń (słowa)

(1.6) mat. pierwiastek (liczby)

odmiana:

(1.1-6)

 

forma	lp	lm
nieokreślona	корен	корени
skrócona	корена	корените
określona	коренът	корените

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.3) източник

(1.4) произход, потекло

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. коренак m, коренище n, кореняк m, коренячка ż

zdrobn. коренче n

czas. кореня ndk.

przym. коренов, коренен, коренист, кореняшки

przysł. коренно

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. *korenь

uwagi:

źródła:

корен (język macedoński)

transliteracja:

koren

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. korzeń

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

корен (język serbski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

koren

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. korzeń

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: