конус

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

конус (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
konus
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geom. stożek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. конусен
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

конус (język rosyjski)[edytuj]

ко́нусы (1.1)
transliteracja:
konus
wymowa:
lp IPA[ˈkonʊs]; lm IPA[ˈkonʊsɨ]
znaczenia:

rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski

(1.1) geom. stożek
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) фигу́ра
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

конус (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
konus
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) geom. stożek
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. конусність ż
przym. конусний, конусовий, конусуватий
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: