князь

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

князь (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
knâzʹ
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książę, kniaź
(1.2) wysoki tytuł szlachecki
odmiana:
(1.1-2) D. князя C.B.N. -ём Ms. аб -ю lm M.D. -ёў
przykłady:
(1.1) У пачатку пятнаццатага стагоддзя князь Вітаўт загадаў пабудаваць першы цагляны замак у Вільні.Na początku piętnastego wieku książę Witold rozkazał wybudować pierwszy murowany zamek w Wilnie.
składnia:
kolokacje:
(1.1) Вялікі Князь ЛітоўскіПолацкі князь
synonimy:
(1.1-2) герцаг
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. княства n, княжыч m, князёўна ż
forma żeńska княгіня ż
przym. княжацкі
związki frazeologiczne:
сей авёс у гразь, будзеш князь
etymologia:
prasł. *kъnędzь, od swn. kuning, od pragerm. *kuningaz
zob. ksiądz
uwagi:
źródła:

князь (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
knâzʹ
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książę
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. княжна ż, княжество n
przym. княжеский
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *kъnędzь, od swn. kuning, od pragerm. *kuningaz
zob. ksiądz
uwagi:
źródła: