калоць

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

калоць (język białoruski)[edytuj]

transliteracja:
kalocʹ
wymowa:
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) kłuć
(1.2) bóść, żgać
(1.3) bić, zabijać (zwierzę)
(1.4) łupać
odmiana:
(1.1) ter. lp калю, колеш, коле; lm колем, колеце, колюць; przesz. калоў, калола, калолі; rozk. калі, каліце
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) калоць штыкомkłuć bagnetem
(1.2) калоць рагаміbóść rogami
(1.3) калоць свінейbić świnie
synonimy:
(1.2) басьці, джгаць
(1.4) рассякаць
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. калоцца
przym. колаты
związki frazeologiczne:
калоць вочыпраўда вочы коле
etymologia:
uwagi:
źródła: