дзюба

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

дзюба (język białoruski)[edytuj]

дзюба (1.1)
transliteracja:
dzûba
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ornit. dziób
(1.2) przen. końcówka, koniuszek, dziób (cienki ostry koniec czegoś)
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) дзюбка
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. дзюбек m, дзяўбанне n
zdrobn. дзюбка
czas. дзюбаць ndk., дзюбнуць dk., дзяўбаць ndk., дзяўбці ndk.
przym. дзюбаты, дзюбасты, дзюбчасты
związki frazeologiczne:
з камарыную дзюбу
etymologia:
uwagi:
pisownia według klasycznej ortografii: дзёўб
źródła: