дзьмуць

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

дзьмуць (język białoruski)[edytuj]

хлопец дзьме (1.1)
вецер вельмі дзьме (1.1)
transliteracja:
dzʹmucʹ
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) dmuchać, dąć
(1.2) o wietrze: wiać, dąć, dmuchać
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) дзьмуць на агоньdmuchać w ogień
synonimy:
(1.2) веяць
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
(1.1) дзьмухаць
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. дзьмухавец m
czas. дзьмухаць ndk., дзьмухнуць dk.
związki frazeologiczne:
дзьмуць у сваю дудуі ў вус не дзьме / і ў вус сабе не дзьмекуды вецер дзьме
etymologia:
uwagi:
źródła: