двойка

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

двойка (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
dvoika
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dwójka (cyfra)
(1.2) dwójka, para
(1.3) karc. dwójka (karta)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. двойник m, двоякост ż, двойственост ż
czas. двоя ndk.
przym. двоен, двоичен, двояк, двойствен
przysł. двойно, двояко, двойствено
licz. два
tem. słow. две-, дву-
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

двойка (język rosyjski)[edytuj]

бубновая двойка (1.4)
transliteracja:
dvojka
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dwójka (cyfra)
(1.2) dwójka (numer)
(1.3) pot. uczn. dwójka, dwója (ocena)
(1.4) karc. dwójka (karta)
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) добраться / ехать на двойке
(1.3) залепить / схлопотать двойку • двойка за контрольную работу
(1.4) двойка бубён / червей / пик / трефбубновая / пиковая / червонная двойка
synonimy:
(1.3) двояк
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) цифра
(1.2) номер
(1.3) отметка
(1.4) карта
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: