грубый

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

грубый (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
grubyj
wymowa:
IPA[ˈɡrubɨɪ̯], wymowa ?/i
podział przy przenoszeniu wyrazu: гру́•бый
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) szorstki, prosty, chropowaty
(1.2) o człowieku: nieokrzesany, ordynarny, gburowaty, grubiański
(1.3) o pomyłce, błędzie itp.: poważny, niedopuszczalny
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
(1.1) грубая поверхность / ткань
(1.2) грубые нравы • грубое поведение
(1.3) грубая ошибка
synonimy:
(1.1) шершавый, корявый, простой
(1.2) некультурный, невежливый, жестокий, неотёсанный, невоспитанный
(1.3) вопиющий
antonimy:
(1.1) культурный, тонкий, изящный, деликатный, вежливый, ласковый
(1.2) отделанный, изощрённый, сложный
(1.3) незначительный
hiperonimy:
(1.2) плохой
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. грубиян m, грубиянка ż, грубость ż, загрубелост ż, огрубелость ż, огрубение n, огрубление n
czas. грубеть ndk., грубиянить ndk., грубить ndk., загрубеть dk., нагрубить dk., нагрубиянить dk., огрубевать ndk., огрубеть dk., огрубить dk., огрублять ndk., погрубеть dk., погрубить dk., сгрубить dk.
przym. грубейший, грубоватый, грубозернистый, грубосуконный, грубошёрстный, загрубелый, огрубевший, огрубелый, погрубелый
przysł. грубо
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *grubъ / prasł. *grǫbъ (z obocznością samogłosek u / ǫ w rdzeniu)[1]
por. scs. грѫбъ, ukr. грубий, st.pol. gręby, pol. gruby, czes. hrubý, słc. hrubý, głuż. hruby[2]
uwagi:
źródła:
  1. Hasło gruby w: Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Kraków, Wydawnictwo Literackie, 2006, ISBN 83-08-03648-1.
  2. Hasło грубый w: Vasmer's Etymological Dictionary.