воровать

воровать (język rosyjski)

transliteracja:

vorovatʹ

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. сворова́ть)

(1.1) kraść

odmiana:

(1.1)

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1 os.	2 os.	3 os.	1 os.	2 os.	3 os.
bezokolicznik		ворова́ть
czas teraźniejszy		вору́ю	вору́ешь	вору́ет	вору́ем	вору́ете	вору́ют
czas przeszły	m	ворова́л			ворова́ли
	ż	ворова́ла
	n	—		ворова́ло
tryb rozkazujący		пусть вору́ю	вору́й	пусть вору́ет	давай(те) ворова́ть	вору́йте	пусть вору́ют
czas przyszły		бу́ду ворова́ть	бу́дешь ворова́ть	бу́дет ворова́ть	бу́дем ворова́ть	бу́дете ворова́ть	бу́дут ворова́ть
pozostałe formy imiesłów przymiotnikowy czynny czasu teraźniejszego вору́ющий imiesłów przymiotnikowy czynny czasu przeszłego ворова́вший imiesłów przymiotnikowy bierny czasu teraźniejszego вору́емый imiesłów przymiotnikowy bierny czasu przeszłego воро́ванный imiesłów przysłówkowy współczesny вору́я imiesłów przysłówkowy uprzedni ворова́в / ворова́вши

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) красть

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. вор m, воровство́ n

czas. сворова́ть dk., наворова́ть dk., обворова́ть dk., разворова́ть dk., наворо́вывать ndk., обворо́вывать ndk., разворо́вывать ndk.

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: