братръ

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

братръ (język staro-cerkiewno-słowiański)[edytuj]

transliteracja:
bratrŭ
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) brat[1][2]
(1.2) brat zakonny, mnich, zakonnik[2]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
wariant: братъ[2]
źródła:
  1. Czesław Bartula, Podstawowe wiadomości z gramatyki staro-cerkiewno-słowiańskiej na tle porównawczym, Warszawa, PWN, 2004, ISBN 83-01-14280-4.
  2. 2,0 2,1 2,2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Старославянский словарь (по рукописям X‒XI веков), red. Р. М. Цейтлин, Р. Вечерка, Э. Благова, s. 101, Moskwa, Русский язык, 1994, ISBN 5-200-01113-2.