бич

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

бич (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
bič
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bat, bicz
odmiana:
przykłady:
(1.1) Едното заптие, стар и дебел турчин, плесна с бича си и ги изпсува.[1]Jeden żandarm, stary i gruby Turek, strzelił z bata i sklął ich.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Една българка, w:Iwan Wazow

бич (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
bič
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski

(1.1) bicz, bat
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) кнут, плеть, плётка, нагайка, арапник
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бичева́ние
czas. ndk. бичева́ть
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

бич (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
bič
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bicz, bat
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) канчук, нагайка
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. бичування n
zgrub. бичисько n
czas. бичувати ndk., бичуватися ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: