авантюра

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

авантюра (język bułgarski)[edytuj]

transliteracja:
avantûra
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) awantura, przygoda (ryzykowne przedsięwzięcie)
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. авантюрист m, авантюристка ż, авантюризъм m
przym. авантюристичен, авантюрен, авантюрски, авантюристки
przysł. авантюристично
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

авантюра (język rosyjski)[edytuj]

transliteracja:
avantûra
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) awantura
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. авантюрист m, авантюристка ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
daw. авантура z pol. awantura[1]
uwagi:
źródła:
  1. Wiesław Witkowski, Nowy słownik zapożyczeń polskich w języku rosyjskim, s. 1, Kraków, Universitas, 2006, ISBN 83-242-0736-8.

авантюра (język ukraiński)[edytuj]

transliteracja:
avantûra
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) awantura, przygoda (ryzykowne przedsięwzięcie)
(1.2) przest. przypadek, przygoda, wypadek
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. авантюризм m, авантюрність ż, авантюрист m, авантюристка ż, авантюрник m, авантюрниця ż
przym. авантюристичний, авантюристський, авантюрний
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: