Польшча

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Польшча (język białoruski)[edytuj]

Польшча (1.1)
transliteracja:
Polʹšča
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński, nazwa własna

(1.1) geogr. polit. Polska
odmiana:
przykłady:
(1.1) Польшча ўступае ў Шэнгенскае пагадненне з першага студзеня дзве тысячы восьмага года.Polska przystępuje do układu z Schengen pierwszego stycznia dwa tysiące ósmego roku.
składnia:
kolokacje:
(1.1) белапанская Польшча
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) Велікапольшча, Малапольшча, Сілезія, Мазовія, Падляссе, Вармія, Мазуры, Памор'е
wyrazy pokrewne:
rzecz. паляк m, полька ż, палячка ż
przym. польскі
przysł. па-польску
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Białoruski - Kraje Europy
źródła: