υάκινθος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

υάκινθος (język nowogrecki)[edytuj]

υάκινθος (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. hiacynt
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ζουμπούλι
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Υάκινθος m, Υακίνθη ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. ὑάκινθος; starogreckie słowo jest jednym z nielicznych reliktów językowych pozostałych po Pelazgach, pierwotnych mieszkańcach Grecji zamieszkujących ten kraj w epoce kamiennej ok. 6000-3000 p.n.e., a wypartych przez ludy indoeuropejskie i przodków współczesnych Greków, którzy stanowili wówczas ludność napływową[1]
uwagi:
źródła:
  1. Wiesława Rusin Grecja, Wydawnictwo Pascal, Bielsko-Biała 2007, ISBN 978-83-7304-753-2, s. 28