σφαγή

σφαγή (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [sfa.ˈʝi]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zootechn. ubój, zabicie

(1.2) rzeź, masakra

(1.3) żart. rzeź, fiasko, klęska

odmiana:

(1.3) F29

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) σφάξιμο

(1.2) μακελειό, σφαγιασμός

(1.3) αποτυχία, μακελειό

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. σφαγέας m, σφαγείο n, σφαγιασμός m, σφαγιάστρια ż, σφάγιο n, σφαγίτιδα ż, σφάξιμο n, σφαχτάρι n, σφάχτης m, σφαχτικά n lm

przym. σφαγιασθείς, σφαχτός

czas. σφαγιάζω, σφαγιάζομαι, σφάζω, σφάζομαι

związki frazeologiczne:

σφαγή των νηπίων → rzeź niewiniątek

etymologia:

gr. σφαγή

uwagi:

źródła: