συμπτωματικός

συμπτωματικός (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [sim.pto.ma.ti.ˈkos]

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) przypadkowy, kazualny, niespodziewany

(1.2) symptomatyczny, objawowy

odmiana:

(1.1-2) P1

przykłady:

(1.1) Δεν ήταν παρά μια συμπτωματική συνάντηση. → To było tylko przypadkowe spotkanie.

składnia:

kolokacje:

(1.2) συμπτωματική θεραπεία → leczenie symptomatyczne/objawowe

synonimy:

(1.1) τυχαίος

antonimy:

(1.1) σκόπιμος, στοχευμένος

(1.2) ασυμπτωματικός

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. σύμπτωμα n, σύμπτυξη ż, σύμπτωση ż

przysł. συμπτωματικά

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) koine συμπτωματικός

(1.2) n.gr. σύμπτωμα + -ικός

uwagi:

źródła: