σπατάλη

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

σπατάλη (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[spa.ˈta.li]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rozrzutność, marnotrawstwo, trwonienie, szastanie
odmiana:
(1.1) F30
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) σπατάλη ρεύματοςmarnotrawstwo prąduσπατάλη χρημάτωνszastanie pieniędzmi
synonimy:
(1.1) χαράμισμα, δαπάνη
antonimy:
(1.1) οικονομία, φειδώ
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. σπαταλώ, σπαταλάω, σπαταλιέμαι, σπαταλώμαι
przym. σπάταλος
przysł. σπάταλα
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) koine σπατάλη
uwagi:
źródła: