πυρετός

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

πυρετός (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[pi.re.ˈtos]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gorączka
(1.2) przen. gorączka, niepokój, pośpiech
odmiana:
(1) M17
przykłady:
(1.1) Δεν είμαι καλά κι έχω πυρετό.Nie czuję się dobrze i mam gorączkę.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. πυρέσσω
przym. εμπύρετος, πυρετικός, πυρετώδης, πυρετογόνος
rzecz. πυρ n, πυρά ż, πυράδα ż, πυρέτιο n
zdrobn. πυρετάκος
przysł. πυρετικά
form. słow. πυρο- / πυρό-, πυρι- / πυρί-, πυρ- / πύρ-
związki frazeologiczne:
με έπιασε τεταρταίος πυρετόςblady strach padł na mnie
etymologia:
gr. πυρετός
uwagi:
źródła: