ποιητής

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ποιητής (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[piiˈtis]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) poeta
odmiana:
(1.1) lp D. ποιητή / lm ποιητές, D. ποιητών
przykłady:
(1.1) Οι ποιητές είναι σαν τα μωρά: όταν κάθονται σ' ένα γραφείο, δεν ακουμπούν τη γη με τα πόδια τους.Poeci jak dzieci; gdy siedzą przy biurku, nogami nie sięgają ziemi. (Stanisław Jerzy Lec)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ποιήτρια ż
antonimy:
(1.1) πεζογράφος
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ποιήτρια ż, ποίηση, ποίημα
przym. ποιητικός
czas. ποιώ
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. ποιητής
uwagi:
zobacz też: Indeks:Nowogrecki - Zawody
źródła:

ποιητής (język starogrecki)[edytuj]

transliteracja:
poiētēs
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) twórca
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. ποιητός
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: