περήφανος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

περήφανος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[pe.'ri.fa.nos]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dumny, zadowolony, rad
(1.2) dumny, honorowy
(1.3) zarozumiały, pyszny, chełpliwy
odmiana:
(1) P5: lp περήφανος m, περήφανη ż, περήφανο n; lm περήφανοι m, περήφανες ż, περήφανα n
przykłady:
(1.1) Είμαι πολύ περήφανη ότι διαβάζεις τόσο καλά.Jestem bardzo dumna, że tak dobrze się uczysz.
(1.2) Εμείς, οι Έλληνες, είμαστε ένας περήφανος λαός.My, Grecy, jesteśmy dumnym narodem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) καμαρωτός, ευχαριστημένος
(1.2) μεγαλοπρεπής, ευγενικός, υψηλόφρων
(1.3) ψηλομύτης, καυχησιάρης
antonimy:
(1.2) αναξιοπρεπής, μικροπρεπής
(1.3) ταπεινός, σεμνός
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. περηφανεύομαι
rzecz. περηφάνια ż
przysł. περήφανα
związki frazeologiczne:
περήφανος στ' αφτιάprzygłuchy
etymologia:
zob. υπερήφανος
uwagi:
źródła: