ουρητήρας

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ουρητήρας (język nowogrecki)[edytuj]

transliteracja:
ouritíras
wymowa:
IPA[u.ri.ˈti.ras]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. moczowód
odmiana:
(1) M2
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ουρητήριο n, ουρήθρα ż, ούρηση ż, ουρία ż, ούρο n, ουροδοχείο n
przym. ουρικός, ουροδόχος
czas. ουρώ
form. słow. ουρο-, ουρό-, ουρ-
związki frazeologiczne:
etymologia:
koine οὐρητήρ
uwagi:
źródła: