μηδέν

μηδέν (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [mi.ˈðen]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) zero

(1.2) nic

przymiotnik liczebny

(2.1) zero

przymiotnik

(3.1) zerowy, nic niewart

przysłówek

(4.1) pot. wcale, ani krzty

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	το μηδέν
dopełniacz	του μηδενός
biernik	το μηδέν
wołacz	μηδέν

przykłady:

(1.1) Σήμερα πήρα μηδέν στα μαθηματικά. → Dzisiaj dostałem zero z matematyki.

(1.2) Είναι απίστευτο αλλά το έκανε εκ του μηδενός! → To niewiarygodne, ale zrobił to z niczego!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(3.1) μηδαμινός

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. μηδενικό n, μηδένιση ż, μηδενισμός m, μηδενιστής m, μηδενίστρια ż

przym. μηδαμινός, μηδενικός, μηδενιστικός, μηδείς

czas. μηδενίζω, μηδενίζομαι

sp. μηδέ

zaim. μηδείς

związki frazeologiczne:

εκ του μηδενός, απ' το μηδέν → od zera, z niczego

ώρα μηδέν → godzina zero

μηδέν άγαν → nic ponad miarę

etymologia:

gr. μηδέ + ἕν (ani jednego)

uwagi:

źródła: