κωλόφαρδος

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

κωλόφαρδος (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ko.ˈlo.far.ðos]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) pot. szczęściarz, szczęśliwiec, farciarz
odmiana:
(1.1) P5: lp κωλόφαρδος m, κωλόφαρδη ż, κωλόφαρδο n; lm κωλόφαρδοι m, κωλόφαρδες ż, κωλόφαρδα n
przykłady:
(1.1) Ο κωλόφαρδος της χρονιάς είναι ένας Κινέζος που έπεσε από τον δέκατο όροφο και επέζησε.Farciarzem roku jest jeden Chińczyk, który spadł z dziesiątego piętra i przeżył.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) τυχερός, τυχεράκιας
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. κωλοφαρδία ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
zob. κώλος + φαρδύς
uwagi:
źródła: