κατάχρηση

κατάχρηση (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ka.ˈta.xɾi.si]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) nadużycie, defraudacja, malwersacja

(1.2) nadużywanie, nadmiar, brak umiaru

odmiana:

(1.1-2) F33

przykłady:

(1.2) Τα νέα στατιστικά στοιχεία για την κατάχρηση ναρκωτικών είναι αρκετά ανησυχητικά. → Nowe dane statystyczne dotyczące nadużywania narkotyków są dość niepokojące.

składnia:

kolokacje:

(1.1) κατάχρηση εξουσίας → nadużycie władzy

(1.2) κατάχρηση φαρμάκων → nadużywanie lekarstw

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. καταχραστής m, καταχράστρια ż

przym. κατάχρεος, καταχρηστικός

czas. καταχρώμαι, καταχρεώνομαι

związki frazeologiczne:

etymologia:

koine κατάχρησις

uwagi:

źródła: