καμήλα

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

καμήλα (język nowogrecki)[edytuj]

καμήλα (1.1)
καμήλα (1.1)
wymowa:
IPA[ka.ˈmi.la]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. wielbłąd
(1.2) pejor. przen. wieża, żyrafa (osoba wysoka i bez wdzięku)
odmiana:
(1.1-2) F25: lp D. καμήλας; lm καμήλες, D. καμηλών
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) καμήλα με μια καμπούραwielbłąd jednogarbnyκαμήλα με δυο καμπούρεςwielbłąd dwugarbny
synonimy:
(1.1) γκαμήλα
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. καμηλιέρης, καμηλιέρισσα, καμηλό, καμηλότριχα, κάμηλος, καμηλωτή
przym. καμηλίσιος
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) gr. κάμηλος < arab. جمل (ǧamal), hebr. גמל (gāmāl)
uwagi:
źródła: