εις

εις (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [is]

znaczenia:

przymiotnik liczebny

(1.1) książk. jeden (występuje tylko w zwrotach pochodzących z greki klasycznej)

przyimek

(2.1) książk. do, w, na, u (wraz z rzeczownikiem w bierniku wyraża miejsce, sposób, ilość, cel, stosunek, życzenie)

odmiana:

(1.1) ż μία; n εν

przykłady:

składnia:

(2.1) εις + B.

kolokacje:

(1.1) εν ενί λόγω → jednym słowem • εν προς εν → jeden za drugim

(2.1) εις μάτην → na próżno • εις τα όπλα! → do broni! • εις υγείαν → na zdrowie • απ’ άκρου εις άκρον → od końca do końca • λύκος εις δέρμα προβάτου → wilk w owczej skórze

synonimy:

(1.1) ένας, κάποιος

(2.1) σε

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

przedrostki εισ-

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) gr. εἵς

(2.1) gr. εἰς

uwagi:

źródła:

εις (język pontyjski)

transliteracja:

eis

wymowa:

IPA: /is/, IPA: [is]

znaczenia:

liczebnik

(1.1) jeden

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

praindoeur. *sem-

uwagi:

źródła: