δυνατός

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

δυνατός (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[ði.na.ˈtos]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) silny, mocny, potężny
(1.2) mocny, zdolny
(1.3) możliwy
(1.4) (o napojach alkoholowych) mocny
odmiana:
P1: lp δυνατός m, δυνατή ż, δυνατό n; lm δυνατοί m, δυνατές ż, δυνατά n
przykłady:
(1.3) Εξέτασα όλες τις δυνατές λύσεις.Rozważyłem/am wszystkie możliwe rozwiązania.
(1.4) Ήπιαμε πολύ δυνατό κρασί.Wypiliśmy bardzo mocne wino.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) ρωμαλέος, ισχυρός
(1.2) ικανός
(1.3) πραγματοποιήσιμος
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. δύναμη ż, δυνατότητα
związki frazeologiczne:
όσο είναι δυνατό, κατά το δυνατόw miarę możliwości
etymologia:
gr. δυνατός
uwagi:
źródła: