διαθήκη

διαθήκη (język nowogrecki)

wymowa:

IPA: [ðiaˈθici]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) praw. testament

odmiana:

(1.1)

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	η διαθήκη	οι διαθήκες
dopełniacz	της διαθήκης	των διαθηκών
biernik	τη διαθήκη	τις διαθήκες
wołacz	διαθήκη	διαθήκες

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

Παλιά Διαθήκη, Παλαιά Διαθήκη → Stary Testament • Καινή Διαθήκη → Nowy Testament

etymologia:

(1.1) gr. διαθήκη

uwagi:

źródła: