Przejdź do zawartości

γλωσσόκομον

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

γλωσσόκομον (język starogrecki)

[edytuj]
τό γλωσσόκομον (1.1)
transliteracja:
glōssókomon
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) sakiewka[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) βαλλαντίδιον
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
występuje m.in. w Nowym Testamencie[1]
źródła:
  1. 1 2 Zofia Abramowiczówna, Włodzimierz Appel, Słownik polsko-starogrecki, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2023, ISBN 978-83-231-5079-4, s. 433.
Źródło: „https://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=γλωσσόκομον&oldid=8366422”