βαφή

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

βαφή (język nowogrecki)[edytuj]

wymowa:
IPA[va.ˈfi]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzecz. odczas. od: βάφω: farbowanie, barwienie, malowanie
(1.2) farba, barwnik
(1.3) met. hartowanie (metalurgiczne)
odmiana:
(1.1-3) F29
przykłady:
(1.1)
składnia:
(1.2) βαφή για + B. lm; βαφή για + rodz. + B. lm; βαφή + D. lm
kolokacje:
(1.1) βαφή υφασμάτωνfarbowanie/barwienie tkaninβαφή μαλλιώνfarbowanie włosówβαφή ρούχωνfarbowanie ubrań/odzieżyβαφή αβγώνbarwienie jajekβαφή τοίχουmalowanie ścianyβαφή σπιτιούmalowanie mieszkaniaβαφή αυτοκινήτωνmalowanie samochodów
(1.2) ανεξίτηλη βαφήfarba niezmywalnaβαφή αβγώνbarwnik do jajekβαφή μαλλιώνfarba do włosówβαφή αυτοκινήτωνfarba do samochodów
(1.3) βαφή του χάλυβαhartowanie stali
synonimy:
(1.1) βάψιμο, μπογιάτισμα
(1.2) μπογιά, χρώμα
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. βαφέας m/ż
czas. βάφω
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1-3) gr. βαφή
uwagi:
źródła: