żencica

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

żencica (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) spoż. st.pol.[1] (współcz. reg. śl.[2]) żętyca
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
por. czes. žinčice, pol. żętyca, pol. żentyca, słc. žinčica, gw. słc. žintica < rum. jintiţă
uwagi:
Śląsk Cieszyński[2]
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żętyca
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. VIII, s. 709, Warszawa 1900–1927.
  2. 2,0 2,1 Słowniczek trudniejszych wyrazów gwarowych, w: Alina Kopoczek, Śpiewnik Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, Cieszyn 1988, str. 375-380.