Przejdź do zawartości

żalić

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
wymowa:
żalić żalić się
podział przy przenoszeniu wyrazu: żalić
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. brak)

(1.1) daw. gw. (Warszawa) żałować[1]

czasownik zwrotny niedokonany żalić się (dk. pożalić się)

(2.1) narzekać[2]
odmiana:
(1.1) [uwaga 1] koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
(1.1) Ja nic nie żale (sic!)[1]. → Ja niczego nie żałuję.
(2.1) Dlaczego inni mogą, a ja nie? — żaliła się[3].
składnia:
(2.1) rzecz. os. + żalić się + (C.) + że … / na B.
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zob. żałować
(2.1) skarżyć się, uskarżać się, wyskarżać się; zob. narzekać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. żal mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł. *žaliti sę (skarżyć się) ← czas. str.zwr. od prasł. *žaliti (odczuwać żal)[2]; por. pol. żal + -ić (się); pierwsze poświadczenie w 15. wieku[4]
uwagi:
  1. jeśli nie zaznaczono inaczej, jest to wersja odpowiadająca współczesnym standardom języka ogólnopolskiego
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: żałować
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: narzekać
źródła:
  1. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „żalić” w: Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego) w: Hieronim Łopaciński, Prace Filologiczne, t. 4, skł[ad]. gł[ówny]. w Księgarni E[dwarda]. Wende i S[pół]ka, Warszawa 1892, s. 272.
  2. 1 2 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „żalić się” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
  3. Kinga Dunin, Obciach, 1999, Narodowy Korpus Języka Polskiego.
  4. Wiesław Boryś, Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2005, ISBN 83-08-03648-1.