żak

żak (język polski)

żak (2.1)

wymowa:

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) daw. uczeń

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(2.1) ryb. sieć rozpięta na obręczach; zob. też żak (sieć) w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	żak	żacy
dopełniacz	żaka	żaków
celownik	żakowi	żakom
biernik	żaka	żaków
narzędnik	żakiem	żakami
miejscownik	żaku	żakach
wołacz	żaku	żacy

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	żak	żaki
dopełniacz	żaka	żaków
celownik	żakowi	żakom
biernik	żak	żaki
narzędnik	żakiem	żakami
miejscownik	żaku	żakach
wołacz	żaku	żaki

przykłady:

(1.1) — A! mistrzu! toć to gbury, potrzeba ich opiłować, ociosać, obrębać, przekuć, przerobić i umyć, bo do ludzi niepodobni, a co dopiero do żaków!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) goliard, student, bean

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1)

rzecz. żakinada ż

zdrobn. żaczek m

(2.1)

rzecz. żakówka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) czes. žák < łac.

(2.1) niem.

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: uczeń

• angielski: (2.1) fyke net, fyke-net, fryke
• białoruski: (2.1) мярэжа ż
• fiński: (2.1) rysä
• francuski: (2.1) verveux
• niemiecki: (2.1) Aalreuse
• szwedzki: (2.1) fyssja
• włoski: (1.1) goliardo

źródła: