żagiew

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

żagiew (język polski)[edytuj]

żagiew (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʒaɟɛf], ASaǵef], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) płonący kawał drewna
(1.2) przen. coś, co staje się przyczyną, początkiem gwałtownych i dramatycznych wydarzeń
(1.3) biol. zob. huba
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Dwa smolne łuczywa ogień obejmował boży, zażegniętą żagiew podano dziewczynie, która żywo i zręcznie pod stos podłożyła[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) głownia
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Żegota ż/mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Józef Ignacy Kraszewski, Stara baśń