źrebiec

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

źrebiec (język polski)[edytuj]

źrebiec (1.1)
wymowa:
IPA[ˈʑrɛbʲjɛʦ̑], AS[źrebʹi ̯ec], zjawiska fonetyczne: zmięk.i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) przest. młody koń płci męskiej
(1.2) daw. źrebię
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Źrebiec bez uzdy posuwistym lotemUginał trawy w pędzie wybujałym.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) źrebię, źrebak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. źrebak m, źrebiątko n, źrebaczek m
forma żeńska źrebica ż
czas. źrebić się, źrebić się
przym. źrebięcy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: źrebię
źródła: