świergotać

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

świergotać (język polski)[edytuj]

ptaki świergoczą (1.1)
wymowa:
IPA[ɕfʲjɛrˈɡɔtaʨ̑], AS[śfʹi ̯ergotać], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.i → j 
znaczenia:

czasownik

(1.1) o ptakach: wydawać krótkie, wysokie dźwięki[1]
(1.2) pot. przen. mówić w sposób szybki i radosny
odmiana:
przykłady:
(1.1) Ptaki świergotały za oknem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) świergolić, świegotać, szczebiotać, ćwierkać, ćwierkotać
(1.2) świergolić, świegotać, szczebiotać
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świergot m, świergotek m, świergotanie n, świergotliwość ż
czas. zaświergotać dk.
przym. świergotliwy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło świergotać, świegotać, świergolić w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.