światły

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

światły (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik jakościowy

(1.1) wyróżniający się posiadaną wiedzą i doświadczeniem[1]
(1.2) charakterystyczny dla osoby posiadającej zalety wymienione w (1.1)
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W krainę szlachetnych porywów młodości wnosił swój światły sąd i swoją powagę[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) światły człowiek
synonimy:
(1.1) rozumny, oświecony
antonimy:
(1.1) ciemny
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. światło n, świeca ż, świetlik m, światłość ż, oświetlenie n, naświetlenie n, świetlówka ż, naświetlanie n, świecenie n, oświetlanie n, prześwietlanie n, oświetlacz m, światełko n, światełeczko n
czas. świecić, naświetlać / naświetlić, oświetlać / oświetlić, oświecać / oświecić, prześwietlać / prześwietlić, zaświecać / zaświecić, poświecić, podświetlić / podświetlać
przym. świetlisty, świetlny, świetlany
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło światły w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. https://sjp.pwn.pl/doroszewski/swiatly;5506025.html