świętobliwy

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

świętobliwy (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) odznaczający się świętością życia
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Grota stała się mieszkaniem świętobliwego starca, trudniącego się ziołolecznictwem.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bogobojny, pobożny, rozmodlony
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. świątobliwy
rzecz. świątek mzw/mrz
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) inna pisownia świątobliwy
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: