świętość

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

świętość (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑], AS[śfʹi ̯ntość], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.asynch. ę i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) coś otaczane szczególnym kultem i czcią
(1.2) cecha tego co święte
odmiana:
(1.1)
(1.2) blm,
przykłady:
(1.1) Dla wielu ludzi wiara jest świętością.
(1.2) Szwedzi nie uszanowali świętości tego miejsca.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. świątek mrz/mzw, święta ż, święty mos, świątynia ż, święcenie n, święcenia lm nmos
przym. święty
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. święty + -ość
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: