średnicówka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

średnicówka (język polski)[edytuj]

średnicówka (1.1)
średnicówka (1.2)
wymowa:
IPA[ˌɕrɛdʲɲiˈʦ̑ufka], AS[średʹńicufka], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) techn. przyrząd pomiarowy służący do mierzenia wymiarów wewnętrznych, przede wszystkim średnic otworów; zob. też średnicówka w Wikipedii
(1.2) trasa szybkiego ruchu wiodąca przez środek miasta, zwykle będąca systemem tuneli i wiaduktów w celu zapewnienia szybkiego przejazdu przez zatłoczone centrum
odmiana:
przykłady:
(1.2) Warszawscy i katowiccy urzędnicy dopiero teraz zorientowali się, że w ich kasie zabrakło 250 milionów złotych na budowę ostatniego odcinka średnicówki[1].
(1.2) Średnicówki budowane najczęściej dla obsługi wewnątrz aglomeracyjnego ruchu pasażerskiego, w przeciwieństwie do tras obwodowych, obsługujących ruch towarowy i tranzytowy względem centrum ruch pasażerski.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) trasa średnicowa
antonimy:
(1.2) obwodnica
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. średnica ż
przym. średnicowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. z Internetu