śmiałek

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

śmiałek (język polski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ktoś odważny, kto się niczego nie boi
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mężczyzna wszedł bez zabezpieczeń po elewacji budynku. Śmiałka zauważyli przechodnie, którzy poinformowali służby.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. śmiałość ż, nieśmiałość ż, śmiały mos
czas. śmieć ndk.
przym. śmiały, nieśmiały
przysł. śmiało, śmiale, nieśmiało, nieśmiale
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. śmiały + -ek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: