śmiać się do rozpuku

śmiać się do rozpuku (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈɕmʲjät͡ɕ‿ɕɛ ˌdɔ‿rɔsˈpuku], AS: [śmʹi ̯äć‿śe do‿rospuku], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• podw. art.• denazal.• zestr. akc.• akc. pob.• i → j  ^ⓘ

znaczenia:

fraza czasownikowa niedokonana

(1.1) pot. bardzo się śmiać, śmiać się serdecznie, głośno, spontanicznie, żywiołowo

odmiana:

(1.1) zob. śmiać się, „do rozpuku” nieodm.

przykłady:

(1.1) Jarosław miał duże poczucie humoru, śmiał się czasem do rozpuku, ale niezbyt chętnie słuchał anegdot o sobie, a krążyło ich wiele po Warszawie.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) naśmiewać się do rozpuku, śmiać się z całego serca, śmiać się z całej duszy, śmiać się na cały głos, śmiać się w głos, śmiać się do łez; pot. śmiać się całą gębą, śmiać się od ucha do ucha

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks związków frazeologicznych w języku polskim

tłumaczenia:

• czeski: (1.1) smát se na celé kolo
• włoski: (1.1) ridere a crepapelle

źródła: