Przejdź do zawartości

ślacheccyzna

Brak wersji przejrzanej
Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego

ślacheccyzna (język polski)

[edytuj]
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) gw. (księstwo łowickie) ziemie niezamieszkane przez Księżaków[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Roz, rychtyk w Matke Boske Siewnum, ześli sie chłopy po kościele na smyntorzu i zmowiajum sie; beły ze ślacheccyzny i znok beły nase.[2]Raz, akurat w Matki Boskiej Siewnej, panowie zeszli się na cmentarzu po mszy i rozmawiają; byli spoza księstwa łowickiego i byli nasi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ślachciorz m, ślachta ż
przym. ślachecki, ślachetny
przysł. ślachetnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. gw. (księstwo łowickie) ślachecki + -yzna
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Halina Świderska, Dialekt Księstwa Łowickiego, s. 138
  2. Kazimierz Nitsch, Wybór polskich tekstów gwarowych, 1929, s. 131