ścichapęk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

ścichapęk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɕʨ̑iˈxapɛ̃ŋk], AS[śćiχapẽŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.asynch. ę  ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) żart. osoba pozornie cicha, ale zdolna do niespodziewanych działań

przymiotnik

(2.1) żart. niespodziewany, zadziwiający

przysłówek

(3.1) żart. niespodziewanie, zadziwiająco
odmiana:
(1.1)
(2.1, 3.1) nieodm.
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) z cicha pęk[3], cicha woda
(2.1) z cicha pęk[3], niespodziewany, zadziwiający, zaskakujący
(3.1) z cicha pęk[3], niespodziewanie, zadziwiająco, zaskakująco
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
ktoś, kto był cichy i nagle pękł[3][4]
uwagi:
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: niespodziewany, zadziwiający, zaskakujący
(3.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: niespodziewanie, zadziwiająco, zaskakująco
źródła: