łyk

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Lýkłyḱ

łyk (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[wɨk], AS[u̯yk] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu
(1.2) ilość płynu, jaką przełyka się za jednym razem

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przest. pogard. mieszczuch, mieszczanin[1]

rzeczownik, forma fleksyjna

(3.1) D. lm od: łyko
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.2) Wypiłem dwa łyki kawy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) łyk czegoś: wody / herbaty / kawy / piwa
(1.2) pić małymi/dużymi łykami • daj mi łyka
synonimy:
(1.1) gw. (Górny Śląsk) szluk
(1.2) haust
antonimy:
(1.1-2) kęs
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łykanie n, łyknięcie n
zdrobn. łyczek m
czas. łykać ndk., przełykać ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(2.1) pol. łyko[3]
uwagi:
(1.1-2) zob. też łyk w Wikicytatach
tłumaczenia:
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: mieszczuch
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło łyk w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1 Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod red. A. Markowskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, s. 415.
  3. Violetta Machnicka, Uwagi o słownictwie „Kronik” Bolesława Prusa, „Acta Universitatis Lodziensis”, „Folia Linguistica” 39/1999, s. 59.

łyk (język wilamowski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
łyḱ
wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) luka, szczerba[1]
odmiana:
(1.1) lp łyk; lm łykia
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. łykik
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Słownik języka wilamowskiego w: Józef Gara, Zbiór wierszy o wilamowskich obrzędach i obyczajach oraz Słownik języka wilamowskiego, Bielsko-Biała, Stowarzyszenie Na Rzecz Zachowania Dziedzictwa Kulturowego Miasta Wilamowice „Wilamowianie”, 2004, ISBN 83-914917-8-1.