łakomczuch

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

łakomczuch (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[waˈkɔ̃mʧ̑ux], AS[u̯akõmčuχ], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy

(1.1) pot. ktoś, kto jest łakomy, lubi jeść, zwłaszcza słodycze, przysmaki

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D. lm od: łakomczucha
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Krzyś jest strasznym łakomczuchem, zjada całą tabliczkę czekolady na raz.
składnia:
kolokacje:
(1.1) straszny / nienażarty łakomczuch
synonimy:
(1.1) łasuch, obżartuch, obżarciuch, żarłok
antonimy:
(1.1) niejadek
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łakomstwo n
zdrobn. łakomczuszek m
forma żeńska łakomczucha ż
czas. łakomić się ndk.
przym. łakomy
przysł. łakomie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: