łączniczka

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

łączniczka (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[wɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʧ̑ka], AS[u̯õṇčʹńička], zjawiska fonetyczne: zmięk.udziąs.nazal.asynch. ą 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta w służbie wojskowej, której zadaniem jest utrzymywanie łączności między placówkami wojskowymi, oddziałem a dowódcą, przekazywanie meldunków, rozkazów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Babcia Laury podczas drugiej wojny światowej była łączniczką batalionuZośka”.
składnia:
kolokacje:
(1.1) łączniczka dowództwa • łączniczka batalionu
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. łączność, łącznik
czas. łączyć, połączyć, przyłączyć
przym. łącznikowy, łączny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: łącznik
źródła: