İtalya

İtalya (język turecki)

İtalya (1.1)

wymowa:

IPA: [i'talja]

^ⓘ

znaczenia:

rzeczownik, nazwa własna

(1.1) geogr. Włochy

odmiana:

(1.1) blm

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	İtalya
biernik	İtalya'yı
celownik	İtalya'ya
miejscownik	İtalya'da
ablatyw	İtalya'dan
dopełniacz	İtalya'nın
formy dzierżawcze mianownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp İtalya'm 2. os. lp İtalya'n 3. os. lp İtalya'sı 1. os. lm İtalya'mız 2. os. lm İtalya'nız 3. os. lm İtalya'sı biernik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp İtalya'mı 2. os. lp İtalya'nı 3. os. lp İtalya'sını 1. os. lm İtalya'mızı 2. os. lm İtalya'nızı 3. os. lm İtalya'sını celownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp İtalya'ma 2. os. lp İtalya'na 3. os. lp İtalya'sına 1. os. lm İtalya'mıza 2. os. lm İtalya'nıza 3. os. lm İtalya'sına miejscownik osoba liczba pojedyncza 1. os. lp İtalya'mda 2. os. lp İtalya'nda 3. os. lp İtalya'sında 1. os. lm İtalya'mızda 2. os. lm İtalya'nızda 3. os. lm İtalya'sında ablatyw osoba liczba pojedyncza 1. os. lp İtalya'mdan 2. os. lp İtalya'ndan 3. os. lp İtalya'sından 1. os. lm İtalya'mızdan 2. os. lm İtalya'nızdan 3. os. lm İtalya'sından dopełniacz osoba liczba pojedyncza 1. os. lp İtalya'mın 2. os. lp İtalya'nın 3. os. lp İtalya'sının 1. os. lm İtalya'mızın 2. os. lm İtalya'nızın 3. os. lm İtalya'sının

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. İtalyan, İtalyanca

przym. İtalyan

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: